Simptomat
Lopët me parezën puerperale kanë mungese oreksi dhe trakti tretës është jo aktiv. Lopa është e pasigurt në ecje dhe në rastet me të mëdha është e shtrirë me kokë të kthyer në një ane dhe e pa aftë të ngrihet ose të pjellë dhe shpesh në këtë pozicion mund të ndodhë fryrja e lopës. Lopa nuk kundërpërgjigjet, veshët janë të ftohur dhe pasqyra e hundës është e tharë.
Shkaku
Pareza puerperale është menduar të jetë si rezultat i kërkesës së menjëhershme të rritjes së kalciumit për kulloshtër ose prodhimit të qumështit pas pjelljes. Kërkesat për kalcium rriten dy deri tri herë në një periudhë shumë të shkurtër. Gjatë kësaj periudhe lopa nuk ka mundësi të ndryshojë metabolizmin shumë shpejtë për të mobilizuar sasinë e kalciumit të mjaftueshëm nga rezervat e trupit të saj. Lopët kanë të ndërtuar mekanizmin për lehtësuar mobilizimin e kalciumit nga rezervat trupore por nganjëherë këto janë të pa mjaftueshme.
Me qëllim të plotësimit të kërkesave të kalciumit dhe absorbimit të kalciumit nga zorrët duhet të rritet kalciumi plotësues dhe duhet të vijë mobilizimi i kalciumit nga skeleti.
Kjo shpjegohet se të gjitha lopët në pjellje kanë shkalle të ultë të kalciumit në gjak. Nëse lopa nuk përgjigjet me shpejtësi të menjëhershme kërkesave të larta të kalciumit do të paraqiten shenjat e parezës puerperale. Kohët e fundit është zbuluar se niveli i ulet i magnezit në racion kufizon aftësinë absorbuese të kalciumit. Kjo mund të ndodhë në kullosat me nivel të ulet të magnezit kur lopët qumështore janë në kullota.
Mjekimi
Mjekimi i parezës puerperale nënkupton kthimin e nivelit normal të kalciumit në gjak. Metoda më efektive është ende injektimi intravenoz i tretësirës së kalciumit të përcjellur me dhënien orale të kalciumit pluhur të holluar pas disa orëve dhe pastaj duke e përsëritur prapë pas 6 orëve.
Tretësira e kalciumit është trajtim standard. Rezultatet e dhënies së kalciumit intravenoz në rastet më të mëdha vërehen menjëherë. Nëse nuk vërehen efekte pas trajtimit, kujdes duhet pasur nëse lopa ka ndonjë sëmundje tjetër siç është mastitisi. Nëse lopa është e pa aftë të ngritët, trajtimi duhet gjithmonë të përfshijë ndihmësen për ngritjen e lopës dhe kthimin e saj nga njëra anë në anën tjetër në interval çdo orësh për t’ju shmangur fryrjes.
Lopës se shtrirë gjithmonë i nevojiten mbikëqyrje të shpeshta dhe kujdes të mirë deri sa ajo të shërohet tërësisht.
Parandalimi